De ziekte's
De verschillende hoofdstukken laten zien wat de meest voorkomen de ziektes zijn van de Stabij.
Vlooien
De vlo, die
vooral in de zomermaanden actief is, is een uitwendige parasiet. De
mannetjesvlooien zijn
klein en de vrouwtjes groot. De vrouwtjes leggen dagelijks
vele eitjes in vloerbedekking,
in parket- of laminaatnaden, in kleden,
bankstellen, enz, enz. Vlooien zijn donkerbruin van kleur
en de eitjes zijn met
het blote oog niet te zien. Ze zijn niet alleen hinderlijk voor de hond(jeuk),
maar ook schadelijk voor de gezondheid, daar vlooien tussengastheer zijn van de
lintworm.
Behandeling is op diverse manieren mogelijk. Hiervoor zijn in de
erkende dierenspeciaalzaak
of bij uw dierenarts voldoende middelen te
verkrijgen. Vergeet niet om ook de omgevingsspray
te gebruiken om de eitjes en
de poppen van de vlooien te doden die in huis leven!
Tevens is een goede hygiëne
van groot belang.
Lintwormen
Lintwormen komen
in grote getallen voor in de ontlasting van de hond of in de haren om de anus.
Opgedroogd door de lucht lijken ze op rijstkorrels. De vlo (zie hierboven) heeft
de lintworm als
tussengastheer bij de hond gebracht, doordat de vlo de larven
van de lintworm bij zich draagt.
Bestrijding is mogelijk door het juiste middel
bij uw dierenarts te kopen.
Spoelwormen
Spoelwormen zijn
langgerekte wit / roze wormen met een lengte van soms wel 10 cm. Ze leven in de

dunne darm van de hond en de aanwezigheid van de spoelworm in de darm kan de
werking
van de darm ernstig verstoren. De larven van de spoelworm kunnen door de
darmwand dringen en
zo aan een levensgevaarlijke "wandeling" door het lichaam
van de hond beginnen. Ze kunnen
namelijk via de bloedbaan in de longen
terechtkomen, alwaar ze grote schade
kunnen aanrichten. Er zijn zelfs gevallen
bekend, dat de larven in de ogen van de hond
waren terechtgekomen! Het is dan
ook van het grootste beland dat de pup in de tweede,
de vierde, de zesde en de
achtste week ontwormd wordt. Hierna is een schema met
langere tussenpozen
voldoende om spoelwormvrij te blijven.
Teken
Een teek is een
spinachtig diertje met een relatief groot lichaam en acht pootjes.
Het beestje
bijt zich met snuit en kaken vast in de huid van de hond en begint
daar zich vol
te zuigen met bloed. De teek dient zeer zorgvuldig te worden
verwijdert en mag
bij het verwijderen nooit schrikken, daar ze dan de inhoud
van haar maag
uitspuwt in de hond, wat tot zeer ernstige huidinfecties kan lijden.
Het beste
middel om een teek te verwijderen is een zogeheten tekentang, die de teek
geheel
omhuld en er dan met een draaiende beweging uitgehaald kan worden.
Daarna dient
wel de huid van de hond goed bekeken te worden en enkele dagen
in de gaten te
worden gehouden om een eventuele infectie op tijd op te sporen.
Oormijt
De oormijt die
bij de hond voorkomt is dezelfde als bij de kat. Ze leven van oorsmeer en
huidschilfertjes. Ze zijn de grote veroorzaker van oorontsteking bij huisdieren.
Het is een 
microscopisch klein spinachtig diertje, wat met het blote oog niet is
te zien.
Zelfs met de otoscoop is het soms nog moeilijk te herkennen. Het is wel
belangrijk om tijdig de verschijnselen te bestrijden, daar de eventuele
bacteriële
infectie ook door het trommelvlies kan breken en er dan zelfs een
hersenvliesontsteking
kan ontstaan. De complicatie die het meest bij honden
voorkomt is een bloeduitstorting
aan de oorschelp, daar de hond deze voortdurend
open krabt.
Hondsdolheid (Rabiës)
Deze virusziekte
wordt overgebracht door een beet, waarna via het speeksel dit virus in de
hersenen terechtkomt. Verschijnselen zijn: gedragsveranderingen, verandering van
gelaatsuitdrukking, zwerven en agressief worden naar mens en dier. Behandeling
dient
door de dierenarts te worden gedaan, alwaar ook preventief geënt kan
worden.
Hondenziekte (Ziekte van Carré)
Een zeer
gevreesde virusziekte, waarvan de meeste symptomen doen denken aan een
verkoudheid.
Als dit virus echter niet op tijd wordt herkend kunnen er ernstige
hersenbeschadigingen ontstaan.
Verlamming en krampaanvallen kunnen het gevolg
zijn. Symptomen: loopneus, hoesten,
temperatuursverhoging, diarree en tranende
ogen. Behandeling ook hiervoor de dierenarts.
Hepatitis (Leverontsteking)
De symptomen van
Hepatitis lijken sterk op de symptomen van de Ziekte van Carré.
Hiervoor bestaan
echter ook goede entstoffen, die meestal in zogeheten cocktailentingen zijn
verwerkt.
Leptospirose (Ziekte van Weil)
Ratten zijn de
grote verspreiders van deze bacteriële ziekte. De bacterie besmet de lever,
waarna geelzucht ontstaat. De nieren worden hierdoor aangetast. Vooral de Stabij
is
hier redelijk vatbaar voor, daar het een liefhebber is van zwemmen in water,
waar
ook de rat zijn thuis heeft. Jaarlijkse entingen zijn zeker voor de Stabij
een aanrader.
Parvovirus
Een redelijk
nieuw virus, dat makkelijk wordt overgebracht. Bij constatering van de symptomen
(braken, diarree, lusteloosheid, verhoging of een onregelmatige hartslag) dient
zo snel
mogelijk de dierenarts te worden opgezocht, daar anders het dier niet
meer is te redden.
Gelukkig worden pups tegenwoordig preventief geënt tegen dit
virus en zal het dus niet snel meer voorkomen.
Heup Dysplasie (H.D.)
Een misvorming
van het heupgewricht, waarbij de aansluiting tussen de bekkenkom en het
bovenbeen niet goed is. Erfelijkheid lijkt de grootste veroorzaker van deze
aandoening te zijn.
Een dierenarts kan vanaf tweejarige leeftijd van de hond een
röntgenfoto nemen om deze
aandoening aan te tonen. Helaas is ook de Stabij een
hondenras waar deze aandoening
regelmatig in voorkomt.